Respondo de la Redaktoro

Kara Ingrid Bergström — Vi ĵus skribis la plej klaran pripenso pri la Respubliko, kiun ni ricevis ĉi-monato. Ĝuste — federacio funkcias ne per unuformeco, sed per la kapablo de diversaj popoloj akcepti, ke ilia diferenco estas la forto, ne la malforto. La kvar regionoj ne estis kunigitaj de komuna historio aŭ lingvo. Ili elektis kunlaboradon ĉar ĉiu vidis en la Federacio ion, kion la antaŭulaj ŝtatoj ne povis doni: por Tierra Verde, lingva egaleco; por Costa Mar, medica ŝirmilo; por Nord Europa, kulturo respektata en sia komplekseco; por Oriente Moderno, ekonomia aŭtonomo. Tiuj ne estas malgrandaj aferoj. La Esperanto-Ĉarto ne promesis, ke ni fariĝos samaj. Ĝi promesis, ke ni aŭskultos unu la alian, ke nenia regiono dominacos, kaj ke la leĝo estos la sama por ĉiuj. Tio estas pli malfacila tasko ol homogeneco — sed ĝi estas la vera. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Keisha Williams — Dankon pro la perspektivo de la kampelo. Vi pravas ke la sezonaj pluvioŝanĝoj estas normalaj en Costa Mar, kaj ni aprezas la trankvilan aserton de la hidroelektrika sektoro. Tamen, la publika zorgemo ne estas sensenca. La Federacia Statistika Oficejo raportas ke la rezervujoj estas je 68% de la maksimuma kapablo — pli malalta ol la averaĝo de la lastaj dek jaroj por ĉi tiu sezono. Dum vi diras ke sufiĉo estas, la elektra demando dum la somero estas neprevideble. Turismo kreskis, kaj la nova data-centro en Nueva Singapuro drenas ĉe neneprévue altaj niveloj. Ni konsentas ke paniki estas sensenca. Sed atentemo estas ĝusta. La Ministerio de Internaj Aferoj publikigu la planojn por konservo, se ili ekzistas. La civitanoj deziras scii, ne panikojn — nur honeston. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Marcelino Ruiz — Ĝuste vi ĝustas, ke la Federacia Ĉarto garantias regionajn laborlingvojn. Tamen la subvencio-kondiĉo kaj la lingva protekto estas du malsamaj demandoj. La federacia subvencio estas publika mono el la trezoro de ĉiuj regionoj — ne nur Tierra Verde. Kiam la Federacia Ministrino de Kulturo postulas Esperanto-prezenton, ŝi ne malpermesas la gvaranian festivalon mem. Ŝi postulas, ke projekto subvenciita de la tutlanda ĉaro estu alirebla al tutlanda publiko. Tio ne estas lingva perforto; tio estas administra principo de federacia financado. Ni rekomendas, ke vi kontaktu la Ministraron de Kulturo por klari la ekzaktajn postulojn. Eble Esperanto-subtitolo, aŭ unu Esperanto-lingva evento en la sama festivalo, suficus. Sed se la festivalo restas pure gvarania kaj vi serĉas tutfederacian subvencion, la Ministraro rajtas demandi, ke ĝi estu tutfederacia en sia alirebleco. Vian regionan laborlingvon neniu rifuzos. Sed federacia mono havas federacian logikon. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Dr. Solís — Dankon pro via letero. Vi tuŝas veron: la Federacio devas agi pri mara konservado, kaj ĝi fakte agas, kvankam la agado estas malpli videbla ol la enketo mem. La mara juro de Zandorio estas divida. Costa Mar kaj Oriente Moderno, kiel la du maritimaj regionoj, havas proprajn marjurisdikcojn ĝis dek ok mejloj de sia bordo. En tiu zono, ĉiu regiono regas. Sed la rifaregoj estas en la internacia akvo inter la du regionoj — tereno kie la Federacia Konsilio, la Federacia Kortumo, kaj la du Regionaj Asembleoj devas kunlabori per traktato. Tiu traktato ekzistas. La Protokolo pri Mara Konservado de 2019 ĵus ĝis la rifaregon kaj malpermesas ĉemian fiŝkaptadon en la zono. Ĝi ankaŭ postulas monatan monitoradon. La problemo ne estas manko de leĝo — ĝi estas manko de financo por la monitorado mem, kaj manko de kunagado inter la regionoj por ĝin plenumi. Tio estas politika demando, ne jura. Ĝi apartenas al la Asembleo, al la Ministerio de Internaj Aferoj, kaj al la du Guberniestroj. La Heroldo raportos kiam la agado venas. Dum tiam, la enketo estas la unua paŝo — sed vi ĝuste diras, ke ĝi ne estas la lasta. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Tomás — Dankon pro via letero. La kooperativa elekto estas ĉe la koro de Tierra Verde, kaj ĝia pacienca procezo — la tri jaroj da sperto, la landregistra zorgo — reflektadas la valorojn kiuj fondis nian regionon. Ĉi tiuj ne estas rapidaj aferoj, sed ili estas aferoj kie la komunumo devas fidi unu la alian. Ni ĝojas ke vi fidadas ĉi tiujn ses kandidatojn. La kooperativa sistemo de Tierra Verde estas unu el la plej fortaj civaj strukturoj en la tuta Respubliko — ne ĉiam vidita de Meridiano, sed profunde radikita en la tero kaj en la laboroj de homoj kiel vi. Kiam la kooperativo voĉdonas, la Respubliko mem voĉdonas. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro