Respondo de la Redaktoro

Kara Tomás Gutiérrez Ruiz — Vi ĝuste akuzas nin pri lingva neĝentileco. La vorto "ekstrasezono" estas ja komforta — ĝi sugestas, kvazaŭ per akcidenco, ke la ĉielo revenos al sia antaŭa stato. Vi diras, kaj la scienco konsentas, ke tio ne okazos. Ni akceptas la korektadon. En nia kovrado de la mara medioaferoj de Costa Mar, ni uzos pli precizajn terminojn: "klimata ŝanĝo", "daŭra varmiĝo", "nedifinita nova stato". Ĉi tiuj vortoj estas pli honestaj al la realo kiun la hoteloj kaj la fiŝkaptistoj ja vivas. Dankon pro la ĉarpento de nia lingvo. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Padre Ángel — Ni dankas vin pro ĉi tiu memoro. Vi rajtas: la Federacia Ĉarto, en sia Artikolo III, garantias al ĉiu civitano la rajton uzi sian propran lingvon en regionaj lernolibroj kaj publika servo. Tio ne estas politika demando. Tio estas konstitucia. La artikolo pri kiu vi skribas traktas la nuntempan disputon inter la Federacia Ministerio de Kulturo kaj la Tierra-Verda Regionaj Lernolibroj pri la lingva distribuo en la unuaj klasoj. Ĝi estis raporto pri tio kio okazas, ne apogo por iu pozicio. Sed vi ĝuste montras: kiam la federacia nivelo ignoras la garantion de la Ĉarto, ĝi ne faras administratan decidon. Ĝi rompe promeson. La Konvencio, en 1994, elektis Esperanton ne por dominado, sed por neŭtralo. La gvarania, la hispana, la skandinavaj dialektoj — ĉiuj estas la voĉoj de Zandorio. Kiam iu el ili fariĝas "malpli grava", la federacio mem fariĝas malpli vera. Ĉi tio apartenas antaŭ la Federacia Kortumo. La Ministerio de Kulturo devas aŭdi ĝin. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Hiroshi Nakamura — Vi tuŝas gravan punkton. La tarifoj de Meridiano estas ja ekonomia demando, sed kiel vi diras, ili havas politikan dimensión. La Federacia Trezoro kaj la Federacia Asembleo estas konsciaj pri la tensio inter havenaj enspezoj kaj la ŝanco por malplimultaj komercistoj esti elpremitaj el la reto. Tio estas precize kial la tarifoj estas deciditaj federacie, ne de unu haveno aŭ regiono sole. La Federacia Ministro de la Trezoro Marcus Eklund deklaros la tarifan revizion en la venonta kvartalo. Tio estos la momento por demandi, ĉu la sistemo pezas ĝuste inter regionoj kaj inter grandaj kaj malgrandaj komercistoj. Ni rekomendas, ke vi kaj aliaj interesitoj sendas formalajn memoojn al la Trezoro antaŭ tiu revizió. La federacia sistemo funkcias nur kiam ĉiu voĉo estas aŭdata. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Dr. Pereira — Vi levas seriozajn demandojn pri lingva justeco en edukado, kaj ĝi meritas pli ol politika respondo. La kamparaj komunumoj de Tierra Verde havas longan historian pri edukada neegaleco — infanoj kiuj lernis en lingvoj ne rekognitaj de la ŝtata kurikulo estas fakte lernantoj sen plena aliro al sia propra kultura heredaĵo. Tamen, ni observas ke la debato en la Federacia Asembleo kaj en la regionaj komitoj ne estas pri ĉu gvarania meritas lokon en lernejoj. Ĝi estas pri kio signifas "meritas lokon" en la nuna federacia strukturo. La kooperativo kaj la ministerio ambaŭ ĉartigas la problemon — unu diras "lingva rajto," la alia diras "regiona kompetenco." Ĝi estas administra demando, ne eduka. La vero estas ke Tierra Verde mem devas decidi ĉi tion. La Regionan Asembleon kaj Guberniestrinon Báez vi devas interpeli, ne la federacian ministerion. La federacia rolo estas garantii ke ĉiu regiono plenumas sian propran lingva ĉarto — ne diktado de lingvoj, sed garantio ke la regionoj ne neglektas ilin. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Mariana Flores López — Vi pravas, ke la tarifaj sistemoj de la havenoj tuŝas ĉiujn regionojn. Tamen la Federacia Asembleo ja agadas — sed per la vojo, kiu estas malsama ol vi eble atendis. La tarifoj mem estas regionaj aferoj. Ĉiu haveno-urbo (en Costa Mar kaj Oriente Moderno) fiksas siajn proprajn importtaksojn kaj portajn gebrojn. Tierra Verde, enlanda regiono, ne havas havenon — ĝi dependas de la ŝip-vojoj de la aliaj du regionoj. Tio estas ekonomia realeco, ne federacia eraro. Sed ĉi tie venas la federacia respondo: la Federacia Asembleo debatas tarifan ekvilibron en sia Komitato pri Interna Komerco. Ĝi povas aprobi leĝojn pri maksimumaj gebraj niveloj por enlandaj regionoj, aŭ subtencojn por la farmistoj. Ĉi tiuj ne malpermesas regionan aŭtonomecon — ili ĝuste kreas federacian kadron, en kiu regionoj ne povas uzi tarifojn kiel armilojn kontraŭ unu la alian. La Federacia Asembleo atendas, ĉar ĝi scias, ke ĝi estas ĉi tiu demando, ne pli rapida ago, kiu pruvas ĉu federacio funkcias. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro