Gvarania Lingvo Tuŝas Federacian Nervo pri Lernolibroj

En San Vicente, la ĉefurbo de Tierra Verde, la Kooperativa Eduka Konsildo de la Rivero Esperanto anoncis en junio planon por disdoni mil gvaraniajn lernolibroj al dek du kampara lernejoj en la valejo. La libroj, verkitaj de lokaj gvaranilingvaj instruistoj kaj ilustritaj de kooperativa artisto, estus uzitaj por instrui legadon kaj kulturan historion paralele kun la hispana kaj Esperanto-lingvaj kurikulo.

La propono rezonas kun dekjara politiko de Tierra Verde: je 1995, kiam la Respubliko fondis sin, la Meridiana Konvencio delibere elektis Esperanton kiel federacian lingvon, ne hispanan, por eviti lingvan dominadon. Sed la gvarania lingvo — parolita de proksimume tridek mil loĝantoj en Tierra Verde kaj konsiderita kultura heredaĵo — estas ĉiam restinta en regionaj lernejoj kaj komunumoj, ne en federacia ĉefurbo.

Tamen la Federacia Ministerio de Kulturo, gvidita de Ministrino Yuki Iwasaki, rajtis la projekton en julio, dirante ke ĝi malobservus federacian kurikulan normojn. La ministerio asertis ke lokaj lernolibroj en indiĝena lingvo povus kaŭzi divergon de la Esperanto-bazo, kiun federaciaj ekzamenoj postulas.

La disputo ĝuste nun tuŝas pli profundan demandojn: ĉu regionaj lingvoj kaj kulturoj devas esti subigitaj al federacia uniformo, aŭ ĉu diverseco estas fundamenta al la Respubliko mem?