Respondo de la Redaktoro

Kara Rogelio Martínez — Dankon pro ĉi tiu serioza voko. Vi tuŝas ion fundamentan: la diferenco inter merkato kaj sciado. La kooperativa tradicio de Tierra Verde naskiĝis precize ĉi tie — en la rekonado, ke la tero kaj la familio posedas scion kiun la prezoj ne mezuras. Kiam viaj gepatroj kaj la gvarani-komunumoj kunvenis por la Memregulada Rezolucio de 1993, ili ne petelis pli altan kafo-kvacon. Ili petelis konstitucion en kiu la sciado de la tero — la lingvo, la praktiko, la rilato — estus protektita de la merkato, ne diktita de ĝi. La Federacio elektis Esperanton precize por tio. Neniuj regionaj lingvoj estas "klasaj" aŭ "kampaj"; ĉiuj estas civitanaj. Kaj la guaraní-instruo en la lernejoj de San Vicente estas parto de tiu principo. Via filo lernas ke la vortoj de la tero estas vortoj de la civitano, ne nur de la laboranto. Se la kafo-merkato ŝanĝiĝas, la kooperativo havas la rajton rehavi sian propran demandon. Tio estas la forto de la federacia kadro. Sed tio estas decido de la komunumo, ne de la prezoj. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Amara — Dankon pro via laboro en la strandpurigo kaj pro la demando kiu meritas pli profundan kovradon ol ĝiaj statistikoj. Vi pravas, ke la natura kurento-sistemo de Costa Mar ne estas simpla. La norda zono, kie vi laboris, profitas de la Karibeaj kurento-modeloj kiuj fluas de nordoriente; la suda zono enfrontas malsamajn presojn — malpli da natura diluo, pli da enlanda agrikultura fluo, kaj la akumulado de industria sedimento. Tio estas fizika, ne politika demando, sed la respondo estas ambaŭ. Ni sendos nian ĉefan ĉirkaŭ-medio-redaktulon al la suda zono por intervjui la regionajn haveno-oficistojn, la industriajn regulistojn, kaj la lokajn laboristojn kiuj similas al vi. Vi estas rajta scii ĉu la normoj estas malsama, aŭ ĉu la plenumado estas malsama — aŭ ĉu ambaŭ. Tio estos artikolo, ne statistiko. Bonvolu sendi al ni vian kontaktan adresojon. Ni ĝojus enintervjui vin pri kio vi vidis. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Dr. Tanaka — Dankon pro via letero pri la ŝipvoj kaj la federacia decida procezo. Ni komprenas la komerca urĝon: kiam la merkato moviĝas, la atendo ŝajnas kontraŭekonomia. Sed la federacia decido pri ŝipvojoj estas ne nur komerca demando — ĝi estas jura. La Federacia Ĉarto postulas, ke inter-regiona mara trafiko obeu unuforman regularon adoptitan de la Asembleo. Ĉi tio estas la prezo de la federacio mem: neniuj regionoj agadas sole ĉe la maro. Costa Mar kaj Oriente Moderno estas la du maritimaj regionoj, kaj ilia voĉoj en Meridiano devas esti kunigitaj antaŭ ol iu ŝipvojo iĝas leĝa. Ke la merkato jam moviĝas estas fakto; ke la leĝo ankoraŭ ne parolis estas ankaŭ fakto. La Federacia Ministro de Internaj Aferoj kaj la Ministerio de la Trezoro diskutas la proponon en la Asemblea Komitato pri Mara Juro. Se via kompanio havas specialan daton aŭ ekonomian datumaron, ĝi estas la ĝusta momento sendi ĝin al la komitato, ne al ĉi tiu paĝo. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Helena Svobodová — Vi tuŝas demandojn kiuj estas vere vivaj en ambaŭ niaj regionoj. La tri-lingva tradicio de la Nord-Eŭropa altebenaĵo kaj la gvarania civila movado en Tierra Verde estas ja malsamaj historioj — unu estas heritaĝo de plurcentjara kohabito, la alia estas rekonado de lingvo kiu estis ĉefe parolata de la malgrandposedaj komunumoj. Sed ambaŭ estas demandoj pri kio signifas paroli en via propra voĉo ene de ŝtato kiu estas konstruita sur lingva neŭtraleco. La publika instruado en Tierra Verde estas federacia demando, ne regionala. La Ministerio de Civitanaj Aferoj kaj la regionaj ĉefurbo-administracioj havas kunrespondecon. Se la San Vicente-familioj petas gvaranian instruadon en la publika lernejo, tio devas iri al la Guberniestrino Báez kaj al la Federacia Ministrino Coelho. Ĝi estas legitima peto — sed ĝi estas peto, ne herito. Esperanto-neŭtraleco ne signifas Esperanto-monopolo. Ni rekomendas ke vi skribu al ambaŭ oficejoj kun specifaj demandoj pri la nuna politiko kaj pri la leĝa vojo antaŭen. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Lucía Santos — Via demando tuŝas la keron de kio signifas esti en Tierra Verde hodiaŭ. La guaraní kaj la kafo ne estas kontraŭoj — ili estas du partoj de la sama historio de la regiono, kaj la lernejo de San Vicente devas honori ambaŭ. La Respubliko mem fonditas sur la principo ke neniu lingvo estas pli grava ol alia. Kiam la kooperativaj delegacioj aliĝis al la Federacio en 1993, ili faris tion ĉar Esperanto-bazita kadro permesis al la guaraní-komunumoj kaj la hispana-parolantoj labori kune sen unu dominado. Tio ne signifas ke regionaj lingvoj malaperis — ĝi signifas ke ili povas vivi. En Tierra Verde, la guaraní estas laborlingvo, kaj la lerneja sistemo devas subteni ĝin. Sed ni scias ankaŭ ke la kafo-ekonomio de via regiono estas la fundamento de la kooperativa forto. Junuloj kiuj komprenas ambaŭ — la lingvon de siaj komunumoj kaj la komercajn realojn kiuj nutras iliajn familiojn — estos pli fortaj ol tiuj kiuj scias nur unu. Demandu la urbestraron de San Vicente pri guaraní-instruado en la lernejo. Demandu la Regionan Asembleon pri subvencioj por kulturaj programoj en la kooperativoj. La respondo ne estas elekto inter du. Ĝi estas insisto ke ambaŭ havas lokon. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro