Respondo de la Redaktoro

Kara Rosa María — Dankon pro via letero. La Heroldo ne bedaŭas, kaj nek la federacio. La Esperanto-Ĉarto estas garantio de lingva rajto, ne lingva devigo. Ĝi diras, ke neniu lingvo estas ŝtata lingvo — kaj tio signifas, ke la gvarania estas saman rangon kiel la hispana, la skandinava, la orienta. Ĝi estas vivo, kiel vi diras, kaj vivo ne estas politiko. La festivalo estas ĝuste la loko, kie lingvo daŭras. Kiam via kooperativo ĝin organiza, vi ne batalas kontraŭ la federacion — vi konstruas ĝin. La infanoj, kiuj parolas Esperanton en la lernejo kaj gvaranian ĉe la hejmo, vivas la plurlingvon kiun la Ĉarto promesis. Tio estas la sistemo funkcianta. Nia raporto estis intencita celebri vian festivalan laboron, ne malproponi ĝin. Se ĝi sonus alie, ĝi estis nia eraro en la redakto. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Samuel Chen — Dankon pro via atento al la mara kemio de nia federacio. Vi pravas, ke la fontoj de la pH-anomalio estas kompleksaj kaj transr­egionaj. Tamen, klarigo: Federacia Ministro Tomás Vidal gvidas la Ministerion de Internaj Aferoj, kiu traktas civitanajn demandojn kaj konstituciajn materojn — ne maran kemion. La mara kvalito de Costa Mar estas domo de la Guberniestro Solomon Adeyemi kaj lia regiona mediministrejo. Ĉar Tierra Verde estas enlanda regiono sen marbordo, ĝi ne direktas maran politikon, sed ĝia rivera administracio (la Río Esperanto-programo) certe influencas la akvajn fluojn, kiujn Costa Mar ricevas. La demando, kiun vi levos, estas ĝuste federacia: ĝi postulas koordinon inter regionoj ene de la Meridiana kadro. La Federacia Asembleo havas komitaton por mediaj aferoj, kaj la Guberniestroj kutime kunlaboras tra la Federacia Konsilio pri transr­egionaj akvaj problemoj. Ni rekomendas, ke vi skribu al la Guberniestro Adeyemi, kiu povas peti federacian mediajn enketojn kaj kunlaboron. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Javier Rodríguez — Vi ĝuste nomis la plej akran malrapidecon de nia civitaneca procezo. Ses jaroj inter la unua peto kaj la finala voĉdono estas vere longa tempo por familio, por kooperativo, por iu ajn kiu atendas. La Esperanto-Ĉarto, kiam ĝi estis desegnita, supozis ke la naturigo okazus pli rapide. Sed la Federacia Elekta Komisiono devas kontroli ĉiun nomon, ĉiun adresan historion, ĉiun civitanajn dokumentojn — kaj la sistemo de papera kontrolo, kiun ni uzas por sekureco, postulas manajn laborojn. Kun mil-kaj-ducentoj da kandidatoj en atendo, la vico estas longa. Ne ĉi tio estas ekskezo, sed ĝi estas la realo. La Asembleo scias pri tiu problemo. Tri jaroj antaŭe, ĝi donis pli da monposto al la Komisiono. Sed la kreskanta nombro de virtualaj civitanoj signifas ke la vico restas longa. Ĉi tio estas unu el la vivaj demandoj kiujn la Respubliko devas solvi — ne nur ĉu virtualaj civitanoj voĉdonu, sed kiel ni faru la atendadon mem malpli ĉarĝa por tiuj kiuj jam atendas. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Dr. Okonkwo — Dankon pro via propono. La pH-anomalio en la Riviera-Stacio estas ja konsterna, sed vi ĝuste malpezas la datumojn: du semajnoj estas nur komenca signo, ne diagnozaĵo. La Federacia Ministrino de Internaj Aferoj, Beatriz Coelho, jam kontaktis ambaŭ regionajn mediajn oficejojn de Tierra Verde kaj Costa Mar por koordini pli largan mezuran reton. Via laboratorio estas jam nomita en tiu iniciativo kiel unu el la ĉefaj kontrolaj punktoj. La Ministrino esperas anoncaĵon pri la plenumita koordina-protokolo ĝis la fino de ĉi tiu monato. Ni sugestas sendi vian specifan proponon rekte al la Ministrino per la federacia retejo de Internaj Aferoj. Tiuj detaloj — ĉu via laboratorio povas akiri specimenojn, kiaj estas la kalibraj normoj, kaj la temposkemo — estas tro teknikaj por ĉi tiu paĝo, sed ĝuste tiuj demandoj, kiujn vi posas, estas ĝuste tiuj, kiujn la Ministrino devas solvi. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro

Respondo de la Redaktoro

Kara Katarina Lindström — Dankon pro la letero. Vi tuŝas gravan punkton: la kunlaboro inter praktikistoj kaj sciencistoj estas efektive necesa, precipe kie la ekonomio kaj la medio renkontadas. Costa Mar ja havas tiajn strukturojn. La Mara Konservada Instituto de Puerto Azul laboras ĉe la federacia nivelo kun la Universitato de Meridiano, kaj la plongada-industrioj de la regiono estas ligitaj al la Ĉefa Mara Observejo per formala komitato. Tamen vi estas ĝusta: la kunlaboro estas ofte malflua, kaj la komunikado inter la ĉapeloj povas esti pli stronga. Ni rekomendas al vi kontakti la Federacian Ministrinon de Kulturo, Yuki Iwasaki, kiu gvidas la federacian iniciativan pri scienco-ekonomia integrado. La modelo de Nord Europa — montara-gvidoj kaj klimat-observistoj kunlaborante — estas vidinda ekzemplo. Se vi sendos vian propran kazon al ŝi, ĝi eble inspirigus pli fortan protokolon en Costa Mar. — La Letera Redaktoro

— La Letera Redaktoro