Teroj de Tierra Verde protektitaj de novaj federaciaj leĝoj — sed la kampararoj havas aliajn zorgojn

Antaŭ la granda pordego de la Rivero Esperanto, kie la rivero turniĝas orienten al la montoj, Ernesto Gómez staris en la varma matenlumo kaj rigardis sian kafkampon. La teroj estas siaj — aŭ pli precize, la Kooperativa Konsilio de la Rivero Esperanto estas lia, kune kun kvardek ok aliaj familioj. Lundon, federacia leĝo eniris forton kiu diras ke neniu eksterlando povos iam plu aĉeti tiujn terojn. Gómez ne ĝojis.

'Protekto signifas nenio,' li diris, apertante la ŝelojn de kafaj beroj inter siaj fingro. 'Se la prezoj malsupreniras, tiam la teroj estas protektitaj nur por ke mi starvu sur ili. '

La Federacia Arbo-Protekta Leĝo, kiun la Asembleo aprobis en septembro, enhavas artikolon 42 specife por Tierra Verde: neniu eksterlando, neniu eksterlandaj korporacio, neniu investfondo povos plu akiri agrikulturajn terojn en la regiono. Similaj defendoj aperas en Nord Europa por la Danuba altebenaĵo kaj en Oriente Moderno por la peza industrio. Sed Tierra Verde estas la plej striktaj.