La rifaj monitoristoj de Costa Mar legas signoj en la koralo

En la frua mateno, antaŭ ol la suno altiĝas super la montoj, Kapitan Lucia Fuentes kaj sia ĉapo, la sceintisto Dr. Kavita Patel, preparas la malgrandan baton "Observo" por la ĉiusemajna mergado. Ili ĉarĝas la meznormajn instrumentojn — termometro, pH-sondilo, fotokamero — kaj enĵetas la provon-sakon en la malvarman marbordeton.

La Refo-Monitorada Reto, kiu estas federacia instalaĵo sed laboras sub la kontrolo de la Marbordo-Ministrejo de Puerto Azul, havas dek du mergaj stacojn ĉirkaŭ la insuloj kaj la marbordo. Ĉiu stacio estas nomerita laŭ la loka komunumo — Stacio Roĝo, Stacio Blanka, Stacio Verda — kaj ĉiu raportas la saman daton: la koraloj estas sub streĉo.

"La temperaturoj altiĝas," diris Dr. Patel dum ŝi kontrolis la datumojn de la lastaj ok semajnoj. "Ĉi-jare ni havas tri periodojn, kiam la akvo superis 29 gradojn Celsius. Ĉi tio ne okazis antaŭe. Kaj la pH estas malpli stabila — ĝi fluktuas ĉiutage en maniero, kiu ĝi ne faris tri jaroj antaŭe. "

Kapitan Lucia, kiu havas 34 jarojn kaj laboris en la maro de Costa Mar dum 18 jaroj, asertis, ke ĉi tio ne estas nova problemo. "La koraloj estas pli blankaj ol antaŭe," ŝi diris. "Ĉiu jaro, la sezono de la blankiĝo komenciĝas pli frue kaj daŭras pli longe. Mi vidis ĝin. " Blankiĝo estas la procezo, en kiu la koraloj elĵetas sian simbiojn kaj fariĝas blankaj — signo de ekstrama streso.