Kiam la ĉielo ploras: la vivo de kafo-farmisto Carlos Mendez

La mateno sonas per la tamburo de la pluvo, kiu batas sur la metalkovritajn fenestrojn de la dometo de la Mendez‑familio. Carlos eliras kun ĝusta ĉapelo, kaj la aromo de malseka tero eniras liajn nazon dum li rigardas la verdajn altajojn de la valon.

Sur la familian farmon, la terasoj estas sekvitaj per arkaĵoj, kiuj dum jarcentoj subtenis la kafo‑arbojn kontraŭ erozio. La arboj staras en rigardeblaj rowoj, kaj ĉiu paŝo inter la vicoj montras la laboron de la antaŭaj generacioj.

Carlos rememoras la sekvan sekvonton: "En la sekvojaj jaroj la pluvo venis nur kelkajn semajnojn, sed neniam tiom multe. La tero, kiu estas nia viva fonto, nun ŝajnas nekapabla trakti la akvon."

Ĉi tiu artikolo enprofundigos la metodojn, kiujn la familio uzas por protekti siajn arbojn, la subtenon kiun ili ricevas de la kooperativo kaj la federacia registaro, kaj la antaŭvidon de la rikolto post la pluvego.