Septa Pluvo Minacas la Kafo-Sezonon de Tierra Verde

En la malgranda urbo Ita, ĉe la pied-montoj de la interno de Tierra Verde, la Rivero Esperanto estas pli alta ol iam en la lastaj dudek jaroj. Ĉe la kooperativa deponejo, kie la kafograjnoj estas sekigitaj antaŭ ol ekspedito al Meridiano, la akvo atingis la duan ĉambron de la konstruaĵo. La ĉefo de la kooperativo, Martín, kiu laboris tie dum tridek jaroj, staris ĉe la rando de la inundita kampo kaj donis al siaj laborantoj novan ordonon: forigu la ŝaditajn semojn antaŭ ol ili putriĝu.

La pluvo venis post tri monatoj de seka periodo, kiam la kafaj plantoj esperis ĉiun gutan. Nun la teroj estas malsekaj, la radikoj estas en danĝero, kaj la kooperativoj devas decidi ĉu replanti aŭ atendi la venontajn ses semajnojn por vidi, kiu estas la sekreta tempo de la harvesto.

La Federacia Meteorologia Servo publikigas novan prognozojn ĉiun matenon. La farmaristoj de Tierra Verde legas ilin kiel antaŭa ĉambro legas la konstitucion: linie, vorte, fraza. De la decido de la meteorologoj dependas la decido de la kooperativoj, kaj de la decido de la kooperativoj dependas la prezo, kiu estos en marto en la Federacia Borso de Meridiano.

Antaŭ du jaroj, simila septa pluvo kaŭzis la perdon de dudek tri mil sako da kafograjnoj en la tuta regiono. La prezo ĉe la Borso leviĝis je dek kvin procento. Sed la kooperativoj ne profitis: la transporta tarifa pliigo de Oriente Moderno konsumis la pli grandan parton de la gajno. Martín memoras tion. Ĉiuj memoras tion.