Dum la Karburanto-Prezoj Leviĝas: Mergaj Kapeloj de Costa Mar Frontas Survivan Matematikon

Matene, antaŭ ol la suno leviĝis super la maro, Kapitano Ramón Sánchez staris sur la deko de la Maria-Esperanza, ĝia sola ŝipo, kaj kalkulis. Tri jaroj antaŭe, la kooperativo posedis du ŝipojn. Du jaroj antaŭe, unu. Nun, ĝi kunhavas ĉi tiun ĉi ŝipon kun la kooperativoj de Punta Negra kaj Bahía Blanca laŭ komplika horaro: ĉiu kooperativo havas ĝin tri tagojn po semajno.

La prezo de la petrolo por la ŝipoj leviĝis 34 procento en la lasta jaro. Samtempe, la federacia energa-krizo signifas, ke la refridado de la ĉasitaĵo en la havena stacio nun kostas pli. La kooperativoj de Costa Mar, kiuj ĉasas por la eksporton al Meridiano kaj al Oriente Moderno, estas en la premo de la malpluveca sekeco kaj la leviĝanta karburanto-prezo.

Sánchez montris la ledlibron de la kooperativo. La profito por la lasta maro estis 3200 florino — por dek kvar ĉasistoj kaj tri mekanikistoj. La antaŭa jaro, la profito estis 8700 florino. «Se ĉi tio daŭras», li diris, «ĝi ne daŭros».

Sánchez kaj la ĉefoj de la aliaj du kooperativoj — Marisa Gómez de Bahía Blanca kaj Julio Fernández de Punta Negra — sidis ĉe la maro-risorta kafejo je la dua horo postmeridiano. Ili diskutis la ŝip-dividan sistemon, kiun ili estas komencintaj antaŭ ses monatoj. La sistemo laboras, sed ĝi estas komplika: ĉiu kooperativo devas ĝojegi, ke ĝi havas la ŝipon en la plej profitabla tempo de la semajno.