Malgranda barkaptanoj de Costa Mar alfrontas bruon de tutmonda ŝipado

La maro ĉirkaŭ Puerto Azul ne plu sonas kiel antaŭe. Dum la unuaj horoj de la mateno, kiam la malgranda fiŝkaptista floto kutime eliriĝus el la haveno, la akvo nun vibras de la profunda bruo de mardistancaj ŝipoj. Tiuj grandaj konteĵo-ŝipoj, kiuj pasas pli ofte ĉiu sezono, ŝanĝis ne nur la sencojn, sed ankaŭ la ekonomion de la lokal-ĉamara fiŝindustrio.

Kapitano Luis Rojas, kiu gvidas la baton *María del Carmen* ekde 1996, diras ke la bruo estas nur unu el la novaj realecoj. La tutmonda ŝipado-reto, kiu nutras la federacian komercon inter Oriente Moderno kaj la cetera mondo, daŭre pliiĝas. La ŝipoj iĝas pli grandaj. La paŝoj pli diktaj. La maro, kiun li konas kiel sian propran ĝardenon, fariĝas pli sovaĝa.

Sed por Rojas kaj la aliaj cent-dudek-tri malgranda-barkaptanoj de Costa Mar, la reala problemo ne estas nur la bruo. Ĝi estas la fuelkosto, la kvotoj kiuj ne pliiĝas, kaj la farado ke la federacia Fiŝkaptada Komisiono hodiaŭ ne demandas ilin pri la novaj ŝipaj vojoj antaŭ ol ilin aprobi.