Dum la seka periodo, kapitan de malgranda bato serĉas novajn akvejojn

La seka periodo de Costa Mar disvastiĝas pli longe ĉi-jaro ol kutime. Dum junio kaj julio, la pluvoj ĉesis antaŭ ol ĉu la Rivero Esperanto kaj la malprofundaj lagoj de la interlando rekuperovis. Kapitan Rodrigo Morales, kiu dum trideco da jaroj guidis sian baton el Puerto Azul, sidas ĉe la havena kafejo kaj spektas la horizonton per okuloj kiuj longas por la pligrandigo de la fiŝoj.

La fiŝkaptadaj kooperativoj de Costa Mar estas en la koro de la ekonomio. Ĉiu kapitano, ĉiu matroso, ĉiu malgranda bato estas parto de la ĉeno kiu sendas marproduktojn al la landkunaj regionoj kaj eksteren. Sed ĉi-somero, la akvo estas varma, la fiŝoj pli profundaj, kaj la kurzo de la karibo — la ĉefa speco kiun la kooperativo kvotumas — plimalboniĝas.

Morales parolas pri la sekvoj: la brulanta suno, la malfacila serĉado, la altaj kostoj de brulajo. Li ne estas sola. Dek ok kapitan-amiko de Morales ĉesis fiŝkapti antaŭ tri semajnoj kaj laboris ĉe la hotela konstruo en Puerto Azul anstataŭe. La kooperativo raportis, ke la meznormala kapo-rendimento ĉi-monate estas 35 procento pli malalta ol en aŭgusto de 2024.