Korala Reto de Costa Mar Survivas Tutmondan Blankiĝon — por Nun

La marborda stacio de la Costa Mar Rifa-Monitorada Reto situas sur malgranda arbara ponton, duon-kilometron de la ĉefa rifa areo de Puerto Azul. Ĉiun matenon, la teamo de Raúl Cervantes submerĝas termometrojn kaj spektrofotometrojn en la akvo por mezuri temperaturon, pH kaj kolorometrion. Ĉi-jare, tiuj nombroj rakontas neatendatan historion.

La tutmonda koralaj blankiĝo — kaŭzita de ĉielan varmegon kiu fortikcigas la koralojn por ekspeli siajn simbiaj alĝoj — atingis la plej altan nivelon en dudeko jaroj. Tamen la rifoj de Costa Mar restas verdaj kaj rozaj, kun temperaturoj kiu ĉipale restas je aŭ sube de 28,5 gradoj Ĉelsiuso, la sojlo je kiu koraloj komencas stresigon.

La kaŭzo estas neatendata: malvarma okeana kurento, kiu normale aperas nur en la plej malvarma monatoj de januaro kaj februaro, ĉi-jare restis anormale forta tra aprilo kaj majo. La kurento, kiu fluas sude de la malprofunda marborda ŝelfo, alportas malprofundan, malvarman akvo-masson kiu nature malvarmigas la rifa-areon.

Cervantes, kiu laboris en la monitorada reto dum dek tri jaroj, diris ke ĉi tio estas la unua fojo en sia karera kiam li vidis tian fenomenon daŭri tiom longe. 'Ni ne sciis ĉu ĝi daŭros ĝis junio,' li diris je mardo. 'Sed la temperaturoj ĉipale malaltiĝas. '