En San Vicente, kooperativa voĉdono pri novaj membroj daŭras semajnon

En la ĉefa ĉambro de la Kooperativa Konsilio, dek kvar delegitoj sidas ĉe longa tablo, kaj antaŭ ili kuŝas ses dosieroj — ĉiu unu enhavas kafarmiston aŭ yerba-mate-kultivanton kiu petas aliĝon. La voĉdono estas ne rapida. Ĝi estas publika, kaj la petantoj sidas en la malantaŭa rando de la ĉambro, atendante.

Mariana Rodríguez, la ĉefa voĉdonisto de la Konsilio, eksplikas al mi ke la procezo daŭras tri semajnojn, ne unu. Unue, la finansa komisiono kontrolas la ŝuldon-al-kapacitato-rilatumon de ĉiu petanto. Poste, la terlimeco-komisiono kontrolas ĉu la tero estas registrita en la federacia sistemo. Trie, la plenaro voĉdonas.

Ĉi-jare, du el la ses kandidatoj estas rifuzitaj jam — ne ĉar ili estas malriĉaj, sed ĉar ilia terregistro estas malklara. Rodríguez diras ke ĉi tio estas kutime: la Federacia Terregistro en Meridiano estas malrapida, kaj familioj atendas jaroin por ke ilia kapo-dokumento estu konfirmita.

La voĉdono estas la koro de la kooperativa sistemo de Tierra Verde. Ĝi ne estas rapida, sed ĝi estas malfermita al ĉiu, kaj ĝi estas serioza. Ĉiu membro havas voĉon.