Gvarania Lingvo Resona en la Rikoltaj Kantoj de San Vicente

La suno leviĝis super la valo, kaj kun ĝi la voĉoj de la rikoltistoj. En la vilaĝo de San Vicente, la ĉiujara rikoltfestivalo komenciĝis ne per paroladoj, sed per kanto en la gvarania lingvo, la antikva lingvo de la tero, kiu dum jardekoj estis silentigita en publikaj spacoj.

Ĉi-jare, la festivalo havas specialan signifon. La organizantoj decidis dediĉi la tutan unuan tagon al la gvarania lingvo, kun laborrenkontiĝoj pri tradiciaj kantoj, rakontoj de la maljunuloj, kaj metiaj foiroj kie la gvarania estas la sola permesita lingvo. La celo estas montri, ke la lingvo ne estas nur relikvo, sed vivanta parto de la nuntempa kulturo.

Inter la partoprenantoj estas Doña Irma, 78-jaraĝa rikoltistino, kiu kantis la unuan kanton de la mateno. Ŝi memoras, kiam ŝi estis knabino kaj la instruistoj malpermesis paroli la gvaranian en la lernejo. 'Nun, miaj nepoj lernas ĝin kun fiereco,' ŝi diris, kun larmoj en la okuloj, dum la publiko aplaŭdis.

La festivalo, kiu daŭros tri tagojn, inkluzivos ankaŭ prezentojn de lernantoj el la kvar dulingvaj lernejoj de la regiono. La espero de la organizantoj estas, ke la sukceso de ĉi tiu evento instigos la federacian registaron pliigi la financadon por la gvarania-lingvaj programoj, kiuj ĝis nun dependas ĉefe de la komunuma volo.