En San Vicente, gvarania lernejo malfermo sian pordojn je novjaro

Marta Quevedo, instruistino de gvarania, sidis ĉe simpla tablo en la ligna konstruaĵo kiu estos la lernejo, kaj montris al mi la sendan librojn kiujn ŝi mem verkis. La papero estis malnova kaj la presado malmultekosta, sed ĉiu paĝo portis dezojn de infanoj kiuj volos legi en la lingvo de siaj avoj.

La lernejo estas frukto de tri jaroj da kunlaborado inter la Kooperativa Konsilio de San Vicente, la Federacia Oficejo por Kooperativaj Aferoj, kaj la komunumoj de la altebenaĵo. Ĝi ne estas privata: ĝi estos administrata de la kooperativoj mem, kaj la instruado estos senpaga.

"Antaŭ dek jaroj, neniu volis, ke nia infanoj paroladu gvaranian," diris Quevedo. "Nun neniuj demandas permeson. Ĝi estas nia lingvo, kaj ni decidos kiel ĝi vivos."

La malfermo okazos dum la Festo de la Semoj, la jara komunuma festo de San Vicente, kiam la placo empliĝas de muziko, manĝaĵo, kaj la bruo de lingvo kiun la gvarania komunumo parolas en la ĉiutago.