Dek jaroj post la federacia lingva ŝanĝo, gvarania lernejo en San Vicente daŭras

Ramón Ortega estas en la korto de la Lernejo Gvarania de San Vicente antaŭ la unua klaso, tenante kajerojn kun la nomo de ĉiu infano skribitaj en gvarania. Li estas la fondinto kaj ankoraŭ la ĉefa magistro. Dek jaroj antaŭe, li kaj du aliaj instruistoj komencis instrui en unu sala de komunuma domo, kun tridek du infanoj kaj kelkaj paperaj lernolibroj.

Hodiaŭ la lernejo sidas en propra konstruaĵo en la suda kvartalo de San Vicente, kun tri klasĉambroj, unu biblioteko, kaj unu ĉambro por artkurso. Cent sepdek du infanoj atendas. La instruista teamo estas ok. La Kooperativa Konsilio de San Vicente doniĉe subvencio por la konstruo tri jaroj antaŭe.

La lernejo estas simbolo de la federacia lingva ŝanĝo. Dek ok jarojn antaŭe, kiam la Federacia Konstitucia Konvencio elektis Esperanton kiel federacian lingvon kaj donis al ĉiu regiono la rajton de propra laborlingvo, la gvarania lingvo estis preskaŭ senjunulara en Tierra Verde. Hodiaŭ pli ol du mil infanoj en la regiono lernas ĝin.