En San Vicente, la Gvarania-Lingva Lernejo Malfermo Sian Pordojn ĉe Novjaro

La mateno estis malvarma. Pluvo estis finiĝinta la nokte, kaj la ĉielo super San Vicente estis griza, sed ne malĝoja. Ĉirkaŭ la Lernejo Ava-Kuaa, la kampoj estis verdaj ankoraŭ. En la ĉapela interno de la lernejo, ĉapelo-direktoro Lucía staris ĉe la pordo kaj salutis la unuajn infanojn kaj iliajn gepatroj.

La lernejo estas malgranda — du ĉambroj, unu pordego, unu malgranda kuirejo. Ĝi estis konstruita en 1997 de la Organa Kooperativa kiel lokejo por gvarania-instruado. Antaŭ tio, neniuj lernejo en San Vicente instruis la lingvon: hispanoj estis la sola lingvo de la publika lernejo-sistemo. Neniuj infanoj legis aŭ skribis gvarania.

Lucía estas sepdek-tri jaraĝa. Ŝi estas naskita en San Vicente kaj parolas gvaranian kiel sia unua lingvo. Ŝi instruis en la lernejo dum dudek ok jaroj. Ŝi diris, ke la sepa-monata semestro komenciĝas ĉe novembro, ĉar tio estas la tempo kiam la kooperativaj familioj estas plej stabila — la harvejo estas finiĝinta, la seka sezono ne estas komencinta, kaj la infanoj povas veni al lernejo sen manko de laboraĵo ĉe la bieno.

Dudek tri infanoj enregistriĝis por ĉi tiu semestro. Tri el ili estas naskitaj en Meridiano aŭ en urboj de la aliaj regionoj; iliaj gepatroj estas kooperativaj-membroj kiu movigis al San Vicente por laborado. Ili ne parolas gvaranian, aŭ ili parolas ĝin nur ĉe la ĉapelo. La lernejo instruos ilin. La aliaj dudek infanoj estas el la kooperativaj-familioj de la regiono. Ĉiuj el ili parolas gvaranian ĉe hejmo, sed neniuj el ili legis aŭ skribis ĝin antaŭ ol veni al la lernejo.