En San Vicente, la gvarania lingvo revenas al la publika placo

La Festeno de Rikoltado kaj Lingvo okazis sabate matene en la centra placo de San Vicente, kie pli ol mil loĝantoj kunvenis ĉirkaŭ tri scenoj de ligna konstruo. Ĉiu sceno enhavis grupon da gvarania-parolantoj — instruistoj de la Lernejo Guaraní Tupí, aĝuloj de la Kooperativa Konsilio, kaj familioj el la ĉirkaŭaj farmoj — kiuj prezentis la lingvon ne kiel akademion sed kiel laboron.

Mariana Rodríguez, direktoro de la Lernejo Guaraní Tupí, sidis ĉe la unua sceno kun duparo da infanoj inter ses kaj dek jaroj. Ŝi montris al ili majzan ĉapelon kaj diris la vorton en gvarania, tiam petis ilin ripeti. Kelkaj infanoj ridis; aliaj seriozis. Mariana ne ĉelis ilin. «La lingvo estas laborilo», ŝi diris al mi inter la scenoj, «kaj laboriloj estas seriosaj aferoj.»

La festo estas la tria jaro de vico de kunvenoj kiuj komenciĝis post la 2024-a Asemblea Voto pri Bilinga Signado en la Publika Administracio. Tiam la Asembleo de Tierra Verde voĉdonis kontraŭ la kontraŭulo de la lingvo kaj por la devigo de gvarania-teksto ĉe ĉiuj registaroj kaj publika signado. La festo estas neto de tiu voto — ne celebro de leĝo, sed de la lingvo mem.