Gvarania Lingvo Revivas en San Vicente per Nov-Malfermita Komunuma Lernejo

La San-Vincenta Komunuma Lernejo por Gvarania Lingvo malfermiĝis laste semajne en la centro de la ĉefurbo, en malgranda ĝardenita konstruaĵo apud la Placo Kooperativa. Okdek infanoj, de ses ĝis dek du jaroj, sidiĝis ĉe malnovaj tabloj en la unua klaso, dum instruistino Marta Ñañez skribis la vortojn por "akua" kaj "pano" en gvarania skribo sur la nigra tabulo.

La lernejo estas rezulto de tri jaroj da peto de la Kooperativa Konsilio al la San-Vincenta Asembleo. Instruistino Ñañez, kiu paroladas gvaranian en sia propra hejmo en la vilaĝo de Itapúa, 40 kilometrojn suden de San Vicente, diris ke la lingvo estas naskita en la tero — en la nomomoj de riveroj, en la nomoj de plantoj, en la kantoj kiujn kantas la maljunuloj dum la rikoltado.

La Asembleo de Tierra Verde, en sia marto-sesio, alokis 180 000 zandorajn florinojn por la unua jaro de la lernejo kaj por la preparo de instruistoj. La decido venis post konstanta peto de la Kooperativa Konsilio kaj de la Gvarania Lingva Asocio de Tierra Verde, kiuj argumentis ke la lingvo estas parto de la federacia konstitucia promeso por lingva rajto kaj kultura diverseco.

La malfermiĝo de la lernejo estas signo de pli larga kulturan moviĝon en Tierra Verde — unu, kiu rezonadas kun la federacia devizo de Uneco en Diverseco, sed kiu ankaŭ reflektas la firman envon de la malgrandposedaj farmistoj kaj komunumoj, ke iliaj propra voco estu ĉe la koro de la regiona identeco.