Post ekstremaj pluoj, Guaraní-instruistoj de Tierra Verde kunvenas por savado de lingvo

La ĉielo de la orienta distrikto de Tierra Verde mallumiĝis antaŭ ses tagoj. Ĉe la vilaĝo de Iguazú, kie la Rivero Esperanto kutime fluas trankvile tra la kafejoj kaj la maizaj kampoj, la akvo atingis la duan etagojn de la lernejoj kaj la bibliotekojn kie la Guaraní-instruistoj gardis siajn manuskriptojn kaj tradiciajn instruajn materialojn.

Hodiaŭ, dum la akvo retroiras, la instruistoj malpermeseme revenas al tio kio restas. Mariana Flores, kiu instruas Guaranín al infanoj de ĉirkaŭ ok jaroj en la vilaĝo de San Ignacio, trovis la plej­parton de sia kolekto de tradiciaj kantoj kaj rakontoj ligitaj en papero — preskaŭ tute perditaj. Sed anstataŭ malespero, ŝi kaj dudek tri aliaj instruistoj de la regiono malfermis la salonon de la Kooperativa Konsilio en San Vicente por planado de io, kiun ili nomas "la Rekonstruado. "

La projekto estas pli ol riparo. Ĝi estas okazo por rekonekti la dispersajn Guaraní-komunumojn de Tierra Verde, kiuj dum la lastaj dek jaroj spertis malrapidan disperdadon ĉar junuloj forlasis la vilaĝojn por la urboj. La instruistoj volas uzi ĉi tiun momentan komunan senecon por restarigi la lingvon ne nur en lernejoj, sed en familioj kaj en la publika vivo de la vilaĝoj mem.

La Federacia Ministrino de Kulturo, Yuki Iwasaki, sendis deklaron de subteno je mardo, promesante provizajn fondojn por la restarigo de la bibliotekojn. Sed la instruistoj scias, laŭ Flores, ke la vera laboro estas pli profunda — ĝi estas pri la faro de la lingvo viva denove, en la boĉoj de la familioj, en la kantonoj de la publik­placo.