Kiam la karburanto kostas pli ol la ĉasaĵo

Antaŭ kvar jaroj, kapitano Ramón Díaz povis iri en la maron por kvar tagoj kaj reveni kun ĉasaĵo kiu pagis lian familion. Hodiaŭ, dum li sidas en sia boato en la haveneto de Punta Negra, li kalkuladas: du tagoj da navegado, tri tankploj de dizelaĵo, kaj la ĉasaĵo kiun li esperas — ĉu ĝi estos sufiĉa por pagi la karburantojn kaj ankoraŭ havi profitojn?

La demando ne estas nova en Costa Mar, sed la premo estas. Ekde la somero, la prezoj de fosila karburanto en la federacia merkato saltis je dudek du procento. Por malgrandaj boatoj kiel la de Díaz — dekoku metroj, ĉu-persona ĉapelo, fiŝkaptilo kiu daŭris tridek jarojn — tio signifas ke la ekonomio de la negoco ŝanĝiĝis.

La Costa Mar Fiŝkaptaj Kooperativoj, kiu reprezentas cent dudek tri malgrandajn boatojn en la regiono, diras ke la laborsemanon de kapitanoj estas nun pli mallonga kaj malpli stabila. Multaj boatoj sidas en la haveno pli ofte. La kooperativo petas al la Federacia Ministro de la Trezoro por subsidion aŭ reduktan tarifon por la karburanto uzitan de fiŝkaptoj.

Sed la demando estas pli profunda ol ĉe la federacia nivelo: ĉu la malgrandaj boatoj mem povas vivi en ekonomio kiu favoras pli grandajn, pli efikajn ŝipojn?