Dum la Sekeco Profundiĝas, Tierra Verde kaj Costa Mar Reprenas la Akvoj-Demando

Julio estas la malvarma monato en Tierra Verde, kiam la pluvo falas malofta kaj la rivero bajan. Sed ĉi-jare, la nivelo estas 18 procentoj pli baja ol la 30-jara normo por ĉi tiu dato, kaj la sekeco estas nur komenciĝanta — la malvarmego daŭras ĝis septembro. En la Esperanto-valo, kie mil-ok-cent farmistoj dependas de rivataj irigo-kanaloj, la atendo estas ja sentiĝanta.

Ĝis antaŭ du semajnoj, la rivero-fluo estis malfrua federacia sekreto, administrata de la Hidroelektra Komunumo de Meridiano. Sed en majo, la Kooperativa Konsilio de San Vicente kaj la Ĉambro de Ĉefaj Haveno-Operacioj de Puerto Azul ambaŭ petis al la Federacia Asembleo por publikigi la tagajn fluo-datumojn. La Asembleo konsentis, kaj ĉi-monate, la datumoj malfermiĝis al ĉiuj.

La rivero estas la koro de la ekonomio de Tierra Verde kaj Costa Mar. Ĝi generas 67 procentojn de la federacia hidroelektra elektro. Ĝi igas mil-kvarcent farmojn en Tierra Verde. Ĝi fuelas la profund-akvan havenon de Puerto Azul, kie akvaj pumo-stacidoj estas plej malmulte 40 kilometrojn de la maro.

Ĝis nun, la Hidroelektra Komunumo estis la sola voĉo en la diskuto pri kio akceptas la fluo. La Komunumo estas Meridiano-dirigita, kaj ĝia priorito estas elektro-produktado, ne irigo. En 1997, kiam seka-sezono paralizis la riveron, Costa Mar fermis semajon da ĉefaj sekan-kanaloj por konservi akvon por Puerto Azul. Tierra Verde perdigis 40 procentojn de ĝia jara kafkultivado. Neniu formala akvo-paco estis subskribita poste — la disputo simple endormiĝis.