La akvo ne atendas elektojn

La rezervujoj de Costa Mar malpleniĝas. La monsuno de Nueva Singapuro ŝloson la havenoj. La maizo de Tierra Verde atendas la plovojn kiel antaŭuloj atendis savadon. Tiuj ne estas politikaj aferoj, sed ĉiu el ili estas demandoj de la Respubliko — kaj ĉiu el ili postulas agadon, ne debaton.

Ni observas, en tiuj monatoj antaŭ la elekto de marto 2027, ke la Federacio havas du vivajn demandojn: kiu voĉdonas, kaj ĉe kiun aĝo. Tiuj estas gravaj. Sed la akvo-krizo en du regionoj samtempe montras ke la Respubliko estas ankaŭ ŝtato de fizikaj faktoj. Rezervujoj malpleniĝas laŭ kalendaro, ne laŭ partia horaro.

La Federacia Ministro de la Trezoro kaj la regionaj Guberniestroj devas labori kune pri la hidra reto, pri la distribuado de la Rivero Esperanto, pri la konservo en la enlandaj urboj. Tiuj estas laboroj kiuj ne atendas elektojn. La civitano kiu voĉdonas aŭ ne voĉdonas en marto estas la sama civitano kiu bezonas akvon en oktobro. La demando estas: ĉu la Respubliko estas kapabla fari ambaŭ — diskuti sian sinon kaj protekti sian vivon — samtempe?